به دنبال كسي هستم كه با درد آشنا باشد دلش غمگين خودش ساده كمي از جنس ما باشد
به دنبال كسي هستم كه گر گويم غم خودرا كه با سوزو غم ودردم به هر جا همنوا باشد
به دنبال كسي هستم كه عشقش واقعي باشد نه دنياونه زرخواهد نه طالب بر هوي باشد ![]()
+ نوشته شده در دوشنبه شانزدهم مرداد 1385ساعت 18:35 توسط ებრაჰიმ)D.B.T) |
![]()
+ نوشته شده در دوشنبه شانزدهم مرداد 1385ساعت 18:30 توسط ებრაჰიმ)D.B.T) |
شنا را تنها با شنا كردن ميتوان آموخت
وعشق را تنها با عشق ورزيدن ميتوان فهميد
نيايش را تنها با نيايش كردن ميتوان دريافت
راه ديگري نيست
عشق را تنها با عشق ورزيدن ميتوان فهميد
اين بدان معناست كه مجبوري به قلمرو عشق وارد شوي
بي آنكه چيزي در مورد آن بداني
به همين دليل است كه عاشق شدن شهامت مي طلبد
باور همچون گلي مصنوعي است كه از دور گل مي نمايد
اعتماد گل سرخ واقعي است
ريشه دارد:ريشه هايي درقلبت ودر عمق وجودت
تهي از رشك
تهي از قدرت طلبي
تهي از خشم...تهي از رقابت جويي
تهي از خودستايي وتمامي زبانهاي پيرامون آن
درعين حال عشق وجودت راسرشار از آن چيزي مي كند
كه اكنون براي تو ناشناخته است
وجودي مملو ز رايحه پر از نور و لبريز از نشاط.![]()
+ نوشته شده در دوشنبه شانزدهم مرداد 1385ساعت 18:24 توسط ებრაჰიმ)D.B.T) |
خوش به حال آسمون كه هر وقت دلش بگيره بي بهونه مي باره ... به كسي توجه نمي كنه ... از كسي خجالت نمي كشه... مي باره و مي باره و... اينقدر مي باره تا آبي شه... آفتابي شه...!!! کاش... کاش مي شد مثل آسمون بود... كاش مي شد وقتي دلت گرفت اونقدر بباري تا بالاخره آفتابي شي... بعدش هم انگار نه انگار كه بارشي بوده!
تقدیم به حسین
+ نوشته شده در دوشنبه شانزدهم مرداد 1385ساعت 18:11 توسط ებრაჰიმ)D.B.T) |